PTT POY

Νάιλον
Το νάιλον είναι ένα από τα πιο χρησιμοποιούμενα συνθετικά υφάσματα. Δεδομένου ότι κατασκευάστηκε ως αντικατάσταση του μεταξιού από την DuPont, είχε πρωτοφανή ανάπτυξη στη χρήση σε όλους τους τομείς – ένδυση, βιομηχανική, επίπλωση σπιτιού, αυτόματη, κατασκευή κ.λπ. Το νάιλον ύφασμα προτιμάται για τις ιδιότητές του όπως αντοχή, αντοχή στην τριβή , ευελιξία, γρήγορο στέγνωμα, αντοχή στο νερό κ.λπ.
Πολυεστέρας
Ο πολυεστέρας ήταν μια άλλη ανακάλυψη της εταιρείας DuPont. Είναι πλέον το πιο δημοφιλές ύφασμα ένδυσης στον κόσμο. Η ανθεκτικότητα και η αντοχή του πολυεστερικού υφάσματος μαζί με την οικονομική του απόδοση και την εύκολη συντήρηση το καθιστούν το επιλεγμένο ύφασμα για τις περισσότερες ετικέτες γρήγορης μόδας.
Ακρυλικό
Το ακρυλικό, ένα ύφασμα που μοιάζει πολύ με το μάλλινο ύφασμα είναι ένα καθαρό συνθετικό ύφασμα. Είναι κατανοητό ότι γίνεται ως υποκατάστατο του μαλλιού. Παίρνετε νήμα από ακρυλικό μαλλί που μπορεί να πλέκεται σε ύφασμα ή μπορείτε να αγοράσετε ακρυλικά ρούχα σε ένα κλάσμα της τιμής του μαλλιού, αλλά εξίσου ζεστά και μαλακά. Στην πραγματικότητα, πολλά μάλλινα ρούχα που αγοράζετε μπορεί να είναι από ακρυλικό. Το ανενημέρωτο άτομο μπορεί εύκολα να ξεγελαστεί λόγω της μεγάλης ομοιότητάς του με το μαλλί σε απαλότητα και εμφάνιση.
Σπαντέξ
Το Spandex είναι ένα πραγματικό μπλε συνθετικό ύφασμα από πολυουρεθάνη με μεγάλη ελαστικότητα. μια εναλλακτική ονομασία για το spandex είναι Elastane. Μπορεί να τεντωθεί έως και το 400% του αρχικού του μήκους και να αναπηδήσει ξανά στην ίδια κατάσταση. Είναι ελαφρύ και μπορεί να απομακρύνει την υγρασία από το σώμα. Αυτό το ύφασμα είναι η πιο δημοφιλής επιλογή για ρούχα που απαιτούν ευελιξία, όπως αθλητικά ενδύματα, ρούχα γυμναστικής, ρούχα με φόρμα, μαγιό κ.λπ. Τα περισσότερα από τα καθημερινά ρούχα σήμερα θα έχουν κάποια ποσότητα ινών spandex υφασμένα στο ύφασμά τους.
Ολεφίν
"Η ίνα ολεφίνης είναι μια συνθετική ίνα που κατασκευάζεται από πολυολεφίνη, όπως πολυπροπυλένιο ή πολυαιθυλένιο". Δεν είναι πολύ ύφασμα ένδυσης, αλλά χρησιμοποιείται ευρέως στην επίπλωση σπιτιού, στην κατασκευή σχοινιών κ.λπ. Είναι ένα από τα πιο φιλικά προς το περιβάλλον υφάσματα μεταξύ των συνθετικών υφασμάτων καθώς η διαδικασία παραγωγής είναι έτσι και είναι ανακυκλώσιμο. Είναι ισχυρό, ελαφρύ, ανθεκτικό και διατίθεται σε πολλές υφές.
Μικροΐνες
Το Microfiber είναι ένα συνθετικό ύφασμα κατασκευασμένο από εξαιρετικά λεπτά νήματα όπως ακρυλικό, πολυεστέρας και νάιλον. Η μικροΐνα είναι το 1/20 της διαμέτρου μιας ίνας μεταξιού, η οποία είναι η καλύτερη από τις φυσικές ίνες. Χρησιμοποιείται για την κατασκευή ρούχων και ταπετσαριών και πολύ γνωστό ως πανί καθαρισμού.

Το πολυμερές που πρόκειται να μετατραπεί σε ίνα πρέπει πρώτα να μετατραπεί σε υγρή ή ημιυγρή κατάσταση, είτε με διάλυση σε διαλύτη είτε με θέρμανση μέχρι να λιώσει. Αυτή η διαδικασία απελευθερώνει τα μακρά μόρια από στενή σύνδεση μεταξύ τους, επιτρέποντάς τους να κινούνται ανεξάρτητα. Το υγρό που προκύπτει εξωθείται μέσω μικρών οπών σε μια συσκευή γνωστή ως κλωστή, που αναδύεται ως λεπτοί πίδακες υγρού που σκληραίνουν για να σχηματίσουν στερεές ράβδους με όλα τα επιφανειακά χαρακτηριστικά μιας πολύ μακριάς ίνας ή νήματος. Αυτή η εξώθηση υγρού πολυμερούς που σχηματίζει ίνες, ακολουθούμενη από σκλήρυνση για σχηματισμό νημάτων, ονομάζεται κλώση (ένας όρος που χρησιμοποιείται στην πραγματικότητα πιο σωστά σε σχέση με την κατασκευή κλωστοϋφαντουργικών προϊόντων). Στην παραγωγή τεχνητών ινών χρησιμοποιούνται διάφορες τεχνικές κλώσης, όπως η κλώση διαλύματος (υγρή ή ξηρή), η περιδίνηση με τήξη, η περιδίνηση γέλης (μια παραλλαγή της περιδίνησης διαλύματος) και η περιδίνηση γαλακτώματος (άλλη παραλλαγή της περιδίνησης διαλύματος).

Οι διαδικασίες περιδίνησης παράγουν κάποιο προσανατολισμό των μακριών πολυμερών που σχηματίζουν περιστρεφόμενα νήματα. Ο προσανατολισμός ολοκληρώνεται με το τέντωμα ή το τράβηγμα του νήματος, μια διαδικασία που έλκει τις μακριές αλυσίδες πολυμερούς σε ευθυγράμμιση κατά μήκος του διαμήκους άξονα της ίνας και τις αναγκάζει να συσσωρεύονται στενά μεταξύ τους και να αναπτύξουν συνοχή. Όπου οι πολυμερείς αλυσίδες είναι σε θέση να συσκευάζονται στενά μεταξύ τους σε μια ίνα, υπάρχει μια τάση προς μια διατεταγμένη διάταξη των ατόμων μεταξύ τους. Αυτές οι σφιχτά συσκευασμένες δέσμες μορίων ονομάζονται κρυσταλλίτες, επειδή είναι περιοχές που διαθέτουν την κανονική και ακριβή διάταξη των ατόμων που είναι χαρακτηριστική για όλους τους κρυστάλλους. Ανάμεσα στους κρυσταλλίτες υπάρχουν περιοχές στις οποίες τα μόρια δεν μπόρεσαν να ευθυγραμμιστούν με τόση ακρίβεια. Αυτές ονομάζονται άμορφες ή μη κρυσταλλικές περιοχές. Κατά την εξέταση της δομής των ινών, λοιπόν, οι πολυμερείς αλυσίδες μπορούν να θεωρηθούν ως περιοχές διατεταγμένης κρυσταλλικής διάταξης ενσωματωμένες σε άμορφο υλικό.
Οι ίνες αλλάζουν σε εμφάνιση καθώς σχεδιάζονται. Σε μη τραβηγμένη κατάσταση, το νάιλον είναι συνήθως θαμπό και αδιαφανές. Καθώς τα νημάτια έλκονται και ο μοριακός προσανατολισμός αυξάνεται, τα νήματα αποκτούν τη διαφάνεια και τη στιλπνότητα που χαρακτηρίζει το τραβηγμένο νάιλον.

Η υφή είναι ο σχηματισμός πτυχώσεων, βρόχων, πηνίων ή πτυχώσεων στα νήματα. Τέτοιες αλλαγές στη φυσική μορφή μιας ίνας επηρεάζουν τη συμπεριφορά και το χέρι των υφασμάτων που κατασκευάζονται από αυτές. Χέρι, ή λαβή, είναι ένας γενικός όρος για τα χαρακτηριστικά που γίνονται αντιληπτά από την αίσθηση της αφής όταν ένα ύφασμα κρατιέται στο χέρι, όπως η ελαστικότητα, η απαλότητα, η ελαστικότητα, η δροσιά ή η ζεστασιά, η ακαμψία, η τραχύτητα και η ελαστικότητα. Για συνεχή νήματα που χρησιμοποιούνται σε ενδύματα, μπορεί να χρησιμοποιηθεί ένας αριθμός διεργασιών υφής είτε σε εργοστάσιο κλωστοϋφαντουργίας είτε από τον παραγωγό ινών. Στην τελευταία περίπτωση τα νήματα αναφέρονται ως νήματα με υφή παραγωγού. Οι περισσότερες τεχνικές δημιουργίας υφής ενδυμάτων είναι διαδικασίες υψηλής ταχύτητας. Οι διεργασίες για μεγάλα ρυμουλκά μπορεί να εκτελούνται σε χαμηλότερες ταχύτητες αλλά σε υψηλότερη ένταση.

Προκειμένου οι μη συνεχείς ίνες να κλωστούν σε νήμα, πρέπει να έχουν κυματισμό ή πτυχή, παρόμοια με αυτή του μαλλιού. Αυτή η πτύχωση μπορεί να εισαχθεί μηχανικά περνώντας το νήμα μεταξύ κυλίνδρων που μοιάζουν με γρανάζια. Μπορεί επίσης να παραχθεί χημικά ελέγχοντας την πήξη ενός νήματος προκειμένου να δημιουργηθεί μια ίνα με ασύμμετρη διατομή - δηλαδή, με τη μια πλευρά χοντρό δέρμα και σχεδόν λεία και την άλλη με λεπτό δέρμα και σχεδόν οδοντωτή. Όταν είναι υγρές, τέτοιες ίνες διογκώνονται σε μεγαλύτερο βαθμό στην πλευρά με το λεπτό δέρμα παρά στην πλευρά με το παχύ δέρμα, προκαλώντας μια τάση για κυρτώματα.
Παρόμοιο αποτέλεσμα μπορεί να παραχθεί από ίνες δύο συστατικών. Πρόκειται για ίνες που περιστρέφονται από δύο διαφορετικούς τύπους πολυμερών, οι οποίες εξωθούνται μέσω οπών που βρίσκονται δίπλα-δίπλα με τέτοιο τρόπο ώστε τα δύο νήματα να ενώνονται καθώς πήζουν. Όταν το νήμα τραβιέται, τα δύο πολυμερή εκτείνονται σε διαφορετικούς βαθμούς, δημιουργώντας μια ελικοειδή πτυχή όταν χαλαρώνει η τάση.
Μια δημοφιλής διαδικασία δημιουργίας υφής είναι το false-twisting. Σε αυτή την τεχνική, η συστροφή εισάγεται σε ένα θερμαινόμενο νήμα πολλαπλών νημάτων που τρέχει με υψηλή ταχύτητα. Το νήμα ψύχεται σε κατάσταση έντονης συστροφής, έτσι ώστε να ρυθμίζεται η γεωμετρία της συστροφής, και στη συνέχεια το νήμα ξετυλίγεται. Το ξετύλιγμα αφήνει νημάτια που εξακολουθούν να είναι πολύ μπερδεμένα, επιτρέποντας την παραγωγή ενός ανάγλυφου νήματος πολύ μεγαλύτερου όγκου από ότι το νήμα θα ήταν σε κατάσταση χωρίς υφή.

Η υφή με πίδακα αέρα χρησιμοποιείται με έναν μόνο τύπο νήματος ή με ένα μείγμα νημάτων από νήματα. Στην τελευταία περίπτωση λαμβάνονται φανταχτερά μείγματα νημάτων. Αυτή η μέθοδος υφής πραγματοποιείται με την τροφοδοσία ενός υγρού νήματος ή ενός ξηρού νήματος συν μια μικρή ποσότητα νερού σε ένα πίδακα αέρα υψηλής ταχύτητας. Τα νήματα που έχουν υφή σε μια τέτοια διαδικασία περιέχουν μεγάλο αριθμό πολύ λεπτών νημάτων, αυξάνοντας ωστόσο την πιθανότητα εμπλοκής.